من چند وقت بود آپ نکرده بودم

ولی به دارم خدم رو برای برگشت آماده می کنم

دوستون دارم خیلی زیاد

دنيا بيرحم و زود گذر است.هيچ بردني سهل نيست چه بسا براي بردن بارها و بارها بايد تاوان گزافي به باختن بپردازيم .حال آنکه شايد بردني هم در کار نباشد....اينگونه است دنياي ما، اگر آنگونه که او ميخواهد بچرخيم شايد طبق خواسته ما نباشد.پس دنيايي بساز نه با دنيا بساز.دنيايي که دروغ عادت و بي وفايي قانون آن نشود...هر رفتني رسيدن نيست ولي براي رسيدن بايد رفت.چشمهايتان را باز کنيد و به جلو حرکت کنيد حتي اگر تلاشتان بي ثمر باشد بهتر از آنست که ساکن باشيد...به ياد داشته باشيد آنچه که درکفه ترازو براي ديگران مي گذاريد در کفه ديگر آن براي خود بگذاريد....

تو به من خنديدي
و نمي دانستي
من به چه دلهره از باغچه همسايه
سيب را دزديم
باغبان از پي من تند دويد
سيب را دست تو ديد
غضب آلوده به من کرد نگاه
سيب دندان زده از دست تو افتاد به خک
و تو رفتي و هنوز
سالهاست که در گوش من آرام آرام
خش خش گام تو تکرار کنان
مي دهد آزارم
و من انديشه کنان غرق اين پندارم
که چرا
خانه کوچک ما سيب نداشت

مرگ از زندگي پرسيد چرا من تلخم و تو شيريني؟
زندگي در جواب گفت : چون من دروغم و تو حقيقت

يرانه، نه آن است كه جمشيد بنا كرد

ويرانه، نه آنست كه فرهاد فرو ريخت

ويرانه، دل ماست كه با هر نظر تو

صد بار بنا گشت و دگر بار فرو ريخت

آرزو

کاش مهرها انبوه بود

کاش ، پاهایمان چون کوه بود

قلب ها در پی عشقی بی نظیر

دستهامان در پی یک نور بود

فکرها را می نشاندیم در بهار

آرزوها حکم یک عبور بود

لحظه های بی کسی وجود نداشت

همه لحظه ها قشنگ و شاد بود

در پی این همه آرزو و خیال

بی وفایی و گریز یک باد بود

کاش آسمان با ما بود

تا همیشه مهربان با ما بود

و پریدن سهم یه لحظهُُُ ناب

در کنار عشق ماندن فرجام بود

راستی ، کاش در هوای محبت

عطر ایستادن و وفا سیراب بود

داري چيکار ميکني؟ نبينم کپي کرده باشيا جيگر!!!!!!

 گفته بودي که چرا محو تماشاي مني

وآنچنان مات که يک دم مژه بر هم نزني

مژه بر هم نزدم تا که زدستم نرود

ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدني